Ο Φεβρουάριος είναι ένας ακόμη μήνας με πολλές γιορτές εδώ στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η πρώτη γιορτή που έρχεται στο μυαλό είναι η Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Ωστόσο, στο ημερολόγιό μας υπάρχουν επίσης, το Νέο Έτος για τους Κινέζους, η Ημέρα των Προέδρων, η αρχή της Σαρακοστής για τους Χριστιανούς, και πολλές άλλες γιορτές.
Αν και η Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου γιορτάζεται και στην Ελλάδα, φέτος τον Φεβρουάριο, οι Έλληνες στην Ελλάδα και στη Διασπορά γιορτάζουν και τις Απόκριες. Όπως γνωρίζουμε, σχεδόν όλες οι μέρες πριν την Καθαρά Δευτέρα είναι αφιερωμένες στις εκδηλώσεις του Καρναβαλιού. Σε ένα προηγούμενο άρθρο μου για τον Φεβρουάριο, εχω γράψει για τις όμορφες αναμνήσεις από το Καρναβάλι.
Η Τσικνοπέμπτη, η επίσημη έναρξη του Καρναβαλιού μου φέρνει έντονες μνήμες από αυτήν την περίοδο. Θυμάμαι να περνάω έξω από ταβέρνες και μέσα από γειτονιές όπου το λαχταριστό άρωμα των ψητών κρεάτων μάς έκανε, εμένα και την παρέα μου, να βιαζόμαστε για να φτάσουμε στον προορισμό μας όπου μας περίμεναν τα ψητά. Βλέποντας τον καπνό να ανεβαίνει στον ουρανό καθώς η αδελφή μου Λένα κι εγώ φτάναμε στο σπίτι της Πόπης, μπορούσαμε σχεδόν να γευτούμε τα λουκάνικα, και τις μπριζόλες που ετοιμάζονταν για την άφιξή μας.
Αφού σχολιάζαμε και θαυμάζαμε τις στολές ο ένας του άλλου, περνούσαμε το βράδυ απολαμβάνοντας τα ανάμεικτα ψητά, και όλα τα πιάτα που συνόδευαν το γιορτινό τραπέζι: τηγανιτές πατάτες, σαλάτες, τυριά, και όλα τα γνωστά πού βρίσκονται αυτήν την ημέρα στα περισσότερα τραπέζια.
Μετά το φαγητό μερικές φορές, ανάλογα το κέφι της παρέας κατεβαίναμε στο κέντρο για να συναντήσουμε άλλους μεταμφιεσμένους γλεντζέδες. Άλλες φορές η νεολαία πήγαινε καθώς οι υπόλοιποι μέναμε μέσα και απολαμβάναμε μουσική και φαγοπότι. Βέβαια μέρος της διασκέδασης όταν βγαίναμε έξω ήταν να βλέπουμε τι φορούσε ο καθένας και να προσπαθούμε να αναγνωρίσουμε ποιοι κρύβονταν πίσω από τις μάσκες.
Η συνεχής γιορτή με μασκέ πάρτι, παρελάσεις και φυσικά φαγητό και ποτό για έντεκα ημέρες, μέχρι την Καθαρά Δευτέρα, την πρώτη μέρα της Σαρακοστής, δημιουργεί άπειρες αναμνήσεις.
Ως γνωστό η Καθαρά Δευτέρα μας ανοίγει τον δρόμο για την νηστεία της Σαρακοστής. Οι ταβέρνες, και τα εστιατόρια προσφέρουν το ανάλογο μενού. Στα σπίτια το ίδιο. Η απουσία κρέατος από το τραπέζι είναι μια ευχάριστη αλλαγή. Πρώτη θέση έχουν τηγανητά, ψητά ή καπνιστά θαλασσινά, λαχανικά, όσπρια, πολλές αλμυρές γεύσεις όπως ταραμοσαλάτα, ελιές, τυριά, τουρσιά κτλ. Και να μη ξεχνάμε την λαγάνa και τον αγαπημένο μου χαλβά!
Σκεπτόμενη όλο αυτό το πακέτο — το φαγητό, τις μασκέ συγκεντρώσεις, τις βόλτες με στολές, τις παρελάσεις και τη δημιουργικότητα των αρμάτων—με πιάνει μια νοσταλγία. Ναι! θα ήθελα να βρίσκομαι με την αδελφή μου στο Λιτόχωρο για να συμμετάσχω σε αυτή τη χαρούμενη περίοδο γιορτών. Να πάμε και στην Νάουσσα να απολαύσουμε την παράδοση με τις Μπουλες. Αν και φέτος θα απουσιάζω από όλο αυτό το ωραίο περιβάλλον, είμαι ευγνώμων για τις αναμνήσεις που έχω. Και ανυπομονώ να δω φωτογραφίες της Λένας και των φίλων μας με τις στολές τους, καθώς επισκέπτονται ο ένας τον άλλον και παρελαύνουν στην πόλη.
Σας εύχομαι να περάσετε όμορφα τις Απόκριες- Καλή Σαρακοστή.